Sunday, 12 May 2013






Aku punya cerita,
AKU PUNYA SUKALAH!







Dalam seminggu banyak benda berlaku.
Hanya seminggu.





Rumah terbakar dekat tingkat 13.
Iaitu level rumah aku. Dan aku tahu pun dari member aku, dia BBM.
Aku duduk sorang taim tu, yang lain bizi dengan hal dunia.
Dan respon aku "Oh ye ke, tak tahu pun, okay thanks"
Pawer juga dia tahu, sedangkan aku duduk yang dalam rumah ni pun tak tahu
Dan hari ni baru aku tahu, rumah nombor berapa yang terbakar
Rupa-rupanya rumah sebelah aku, jiran aku.
Dan respon aku, senyum.
Kau pun boleh bayangkan macam mana kalau api tu mengamuk kan?



Ex-boifren buang bbpin aku dari BBM Contact dia.
What!? Series oii? Sebenarnya aku pun konpius
Hahaha, seraya pun aku senyum
Lagi pun for what point untuk dia nyorokkan aku dalam ruang BBM Contact dia kan
Masing masing tak bertegur. Haishh
Okay, sedih sikit.
Tapi, bye!



Siti hilang.
Sebenarnya dia dah hilang petang yang lepas lepas
Satu rumah tak sedar akan kehilangan dia
Ke esokkan harinya baru bonda perasan yang dia hilang
Lepas subuh, terus aku carik dia, sorang sorang lagi
Yang lain, macam biasa. Hal dunia
Tiba-tiba akak dan bonda pun tolong
Rupanya dia di rumah tingkat 7.
Cisss! Padahal dah carik dah kat level tu.
Apasal tak jumpa oii! Pfffttt!
Senyum lagi dibuatnya.
Dasar kucing ...



Tak suka style aku? Pergi mamps!
"Saya terima apa adanya kamu"
Ayat yang boleh buat aku lega juga lah.
Lepas bertemu mata ke mata
Lantas dia beritahu aku
"Cuma saya tak suka style kamu sahaja"
Pfttt, kau borak dengan aku guna apa do!
Sampai tak ingat apa yang kau cakap kat aku
Aku mampu senyum je.
Manusia. Betul kata Tan Sri Dr. Mahathir
"Orang melayu mudah lupa"



Bonda dalam amarah.
Satu hari aku layan muvi korea.
Aku terlupa nak bayar bil
BIL? Bil oii
Bonda halfdey hari tu.
Sebab bil, dia punya mengamuk. PERGHHH!
Sampaikan aku tengah tengok part tembak-tembak pun,
mata aku terus berkaca, lantas bergelinang air ombak di mata
"Kau ada rumah pun macam tak ada kat rumah, baik kau tak payah balik sini, duduk je dekat sana!"
Apa perasaan kau bila kena pukulan, dentuman perkataan disebabkan bil? Bil sahaja oii
Aku mampu senyap dan senyum. Aku nak berkata, takut.
"Bonda, please dengar sekejap je apa yang shira nak cakap ni"
Tapi ... itu hanya monolog sahaja.

MONOLOG lagi:
"Bonda, Shira terlupa nak bayar. Shira tadi dah turun, tapi pejabat tutup. Tu pun nasib baiklah Shira tak bawak penyata bil ngan duit sekali. Shira mintak maaf"






Keputusan aku apabila aku bangun tidur selepas semua ni berlaku.
Balik sana. Sorang-sorang.
Duduk sorang-sorang.
Tidur sorang-sorang.
Makan sorang-sorang.
Layan diri sorang-sorang.


# Dan ianya sudah pun berlaku pada 46jam yang lepas.








p/s:
"Bonda, Shira bukan merajuk, cuma Shira taknak bonda marah marah lagi dekat anak yang macam ni, Shira taknak buat bonda sakit hati lagi. Lagipun, Shira macam ada tak ada je kan kat rumah tu. Nanti Shira balik lah ya, Shira tak merajuk pun. Shira mintak maaf, bonda, jaga diri okay?"

"Buat Sang Imaginasi, terima kasih sebab marah aku tadi. Festaim, aku rasa kau marah aku gegila tadi. 'kau nak jadi apa do' 'Kau nak mampus kat situ sorang sorang ke?' Aku ... terdiam bila kau ajukan banyak soalan berbentuk sebegitu. Aku mintak maaf. Aku macam tak percaya seminggu ni jadi macam macam. Aku terkejut. Aku perlukan masa sendirian. Kadang-kadang sampai aku terpaksa tipu kau, tapi aku tak tipu pasal makan okay? Maaf weiyh. Aku tipu kau pun sebab aku taknak bebankan kepala hotak kau. Banyak benda yang kau boleh fikir, dari dengar keluhan aku kan? Hmm, tipu sunat je. Sorry! Festaim juga aku menangis sebab kau, apakah? Kau pawer sebab berjaya buat mata aku berkaca. Haha! InsyAllah aku okay lepas ni. Aku sedar aku dah di luar zon selesa aku. Kau selalu jaga aku, teman aku. Aku nak cakap semua ni dekat kau, tapi... Entahlah. Apa apa pun. Terima kasih dan aku mintak maaf."


















No comments:

Post a Comment